Informacje
Organizacja bojowa
Organizacja bojowa utworzona i dowodzona przez Józefa Piłsudskiego i uzbrojona w pistolety automatyczne, granaty i bomby potrzebował pieniędzy na swoją działalność. Organizowała zatem napady na rosyjskie kasy państwowe, usprawiedliwiając to tym, że kontynuuje walkę o niepodległą Polskę przeciw Rosji rozpoczętą w 1794 r. przez Tadeusza Kościuszkę i dążyła do odzyskania tych pieniędzy od zaborcy.
Pieniądze te zdobywane były w zasadzkach pod Rogowem, pod Wysokiem Mazowieckim i w najsłynniejszej akcji – 26 IX 1905 pod Bezdanami (napad na pociąg) i służyły na tworzenie szkół instruktorskich i organizacji wojskowych na terenie Galicji.
Nieprzejednani i inni
W Galicji powstała wojskowa organizacja „Nieprzejednanych” pod dowództwem Ignacego Lubicz-Sadowskiego i Związek odrodzenia i Związek walki Czynnej – w r. 1908. którego organizatorem był Kazimierz Sosnkowski, późniejszy minister spraw wojskowych Polski niepodległej. Ze Sosnkowskim współpracował Władysław Sikorski, późniejszy szef sztabu i minister spraw wojskowych, a od 1940 do śmierci w 1943 – premier Rządu emigracyjnego. Zadaniem tej organizacji było wyszkolenie kadr do walki z Rosją. Związek walki Czynnej działał najpierw na obszarze Galicji a potem także we Francji i Belgii. W r. 1910 ze Związku walki czynnej wyłoniły się Związki Strzeleckie we Lwowie, a w Krakowie – Strzelec. W III 1914 było już 6.450 przeszkolonych strzelców.
W VII 1914 r. Henryk Bagiński, Marian Żegota-Januszajtis, i Mieczysław Negenbauer zorganizowali Polskie Drużyny Strzeleckie, które w 1914 r. liczyły ponad 4.000 wyszkolonych członków. Komenda mieściła się we Lwowie a jej zasięg obejmował wszystkie trzy zabory: rosyjski, austriacki i pruski. Do ruchu wojskowego włączone zostało także Polskie Towarzystwo Gimnastyczne Sokół założone we Lwowie w 1867 nad którym komendę objął Józef Haller, od 1904 znajdujące się pod silnym wpływem Narodowej Demokracji. Na jego bazie powstały sokole drużyny Polowe.